Index > grupos > precedentes > Ali Primera

("Homenaxe ao cantor do pobo. A patria é o home", mural)

Músico, poeta, compositor e activista político venezolano.

Á morte do seu pai, sendo aínda moi novo, Alí acompañou á súa nai e ás súas 2 irmáns nunha peregrinaxe por diferentes pobos da península de Paraguaná que incluíron San José, Caja de Agua, onde remata a súa educación primaria; Las Piedras e finalmente, o barrio La Vela, hoxe coñecido como Sector Alí Primera no Municipio Os Taques, preto de Punto Fijo. En devandito poboado, dado a miseria que vivían Alí e a súa familia, desempéñase en varios oficios: desde limpiabotas aos seis anos até boxeador, traballos que non o desanimaron para continuar os seus estudos.

En 1960 en procura de melloras na súa calidade de vida, el e a súa familia, trasládanse a Caracas onde se inscribe no "Liceo Caracas" para completar a súa educación. En 1964, tras culminar o bacharelato ingresa á Universidade Central de Venezuela, para estudar química na Facultade de Ciencias. Durante a súa vida universitaria, nos patios desta máxima casa de estudos, iniciou a carreira como cantante e compositor, primeiro como unha afección e paulatinamente, como unha actividade a tempo completo.

"O noso canto non é de protesta, porque non facemos unha canción por malcriadez,
non a tomamos para encumbrarnos nen facernos millonarios, é unha canción necesaria."

Entre 1969 e 1973 permanece en Europa grazas a unha bolsa que lle outorga en 1968 o Partido Comunista de Venezuela (PCV) para continuar os seus estudos en Rumania. En Europa, para gañarse o sustento lavaba pratos e en ocasións lograba cantar en sitios en que se respectaba o seu traballo. Nun estudo en Alemaña grava o seu primeiro disco, titulado Xente da miña terra. As composiciones de Alí recollen o sufrimento do pobo desgastado pola pobreza e a desigualdade social, polo que rapidamente cala no sentir da xente e convértese no "Cantor do Pobo".

En pouco tempo os sectores máis necesitados da sociedade venezolana identificáronse coas súas canciones, Alí foi obxecto dun veto por parte dos medios de comunicación e o goberno de quenda en Venezuela, debido ao radicalismo dos temas expostos nas mesmas, o que o levou a fundar o seu propio selo disquero, Cigarrón, para buscarlle difusión ás súas composiciones. Para a distribución comercial das mesmas, apóiase na compañía discográfica Promus.

Logo de militar na Mocidade Comunista de Venezuela (JCV) e no Partido Comunista de Venezuela (PCV), colaborou nos inicios políticos dun novo partido denominado Movemento ao Socialismo (MAS), acompañando e traballando durante a primeira campaña electoral de José Vicente Rangel (1973), aínda que xamais deixou de ser militante do PCV. Para este entón, xa figuraba como un dos principais compositores e cantantes populares non só do país senón de Latinoamérica. Desde 1973 ata a data da súa morte, gravou 13 discos de longa duración e participou en numerosos festivais en toda América Latina.

"Non canto porque existe a miseria, senón porque existe a posibilidade de borrala, de erradicala da fauce da terra".

Alí presentouse en fábricas, liceos, sindicatos, e frecuentaba o Aula Magna da Universidade Central de Venezuela, a súa casa de estudos.

Valeuse do seu bo gusto e notable intuición, sen deixar ao carón unha boa dose de audacia, para compor melodías que eran un chamado ao combate. O seu canto multiplicouse en defensa da humanidade.

Logo, o destino de días estarían destinados á loita polo pobo, ao canto polas masas e á súa incrible solidariedade para coa loita de "A Patria Boa".

Co decorrer dos anos as persecuciones multiplícanse, os atentados son máis frecuentes.

A súa morte produciuse o 16 de febreiro de 1985 nun lamentable accidente automobilístico, ocorrido na Autoestrada Vale-Coche de Caracas, que envolve de loito ao pobo de Venezuela.